یکی از مرموزترین حقایق جهان گرانش است
همان چیزی که دانشمندان به آن خط آبی نازک میگویند
به لطف پدیدهای به نام نوسان قمری (اساساً یک مدار لرزان) میتوانیم کمی بیشتر از نیمه ماه را ببینیم.
غروب خورشید هرجا که باشد غم انگیز است
هر کسی که دوست میداریم، هر کسی را که میشناسیم، هر صدایی که میشنویم، هر انسانی که تا کنون زندگی کرده، هر درد و هر شادی، هر قهرمان و ترسو، هر شاه و رعیت، هر پدر و مادر، هر عشق و هر امید، هر نفرت و هر رود خون، هر سیاستمدار و هر ستاره و هر سُنَت و هر گناه و هر آنچه که در تاریخ آمده، همه در این ذرهی غبار معلق در پرتوی آفتاب زیسته است.
دیسک
نارنجی رنگ، گرد و غبار و گازی است که ستاره را تشکیل خواهند داد، اما
نوارهای تیره گرد و غبار سرد شدهای هستند که سیارات را خواهند ساخت
بله، برخی قمرها دریا دارند
فضا، نهایت زیبایی
خانه
گفته میشود که نجوم تجربه ای است که باعث فروتنی و خودسازی میشود. شاید هیچ برهانی بهتر از این تصویر حماقت انسان مغرور را نشان ندهد.
بخشی از کهکشان همسایه آندرومدا، نسخهی اصلی تصویر حاوی بیش از ۱۰۰ میلیون ستاره است.
گذری که صدها میلیون سال طول خواهد کشید
فکر میکنید چند سال زنده خواهید ماند؟ میلیاردها سال پس از ما، کهکشان راه شیری و آندرومدا به این شکل با هم برخورد خواهند کرد و کهکشانی جدید متولد خواهد شد، بدون هیچ خاطرهای از گذشته
این تصویر در سال ۲۰۰۰ توسط فضاپیمای کاسینی به زمین ارسال شده است
این پنج فریم در زمانی بیشتر از هشت دقیقه گرفته شدهاند
و در هر کهکشان میلیاردها منظومه و بیشتر از آن سیاراتی شاید شبیه به زمین وجود دارند
زمین تنها خانهای است که میتوانیم در آن زندگی کنیم و تنها جهانی ایست که به زندگی پناه داده است، حداقل در آیندهی نزدیک نسل انسان نخواهد توانست به جای دیگری مهاجرت کند. یک ذره از دریا تنها چیزی است که داریم. جهانی که میتوانیم ببینیم اما نمیتوانیم در آن سفر کنیم. در این عصر زمین تنها پناهگاه ما خواهد بود.
کهکشان کلاه مکزیکی، در نور مرئی
و در نور مادون قرمز
کهکشانهای مارپیچی از زیباترین معجزات فیزیک هستند. شبیه این واقعه را در مقیاس کوچک میتوانید در گردابهها و گردبادها مشاهده کنید.
متن با تغییر از «نقطهی آبی کمرنگ - کارل ساگان»